Huisdier overleden: (hoe) vertel je het aan kinderen?

Huisdier overleden: (hoe) vertel je het aan kinderen?

Daar stond ik dan. Met een lege kooi, ogen vol tranen en een pootafdruk van een kipje dat ik pas een week kende. En nu moest ik uitleggen aan een 11-jarige dat zijn kipje gestorven was. Het kipje dat hij toevertrouwde aan mijn goede zorgen terwijl hij op vakantie was.

Reflexmatig wil je kinderen de pijn en het verdriet besparen. Toch is kinderen laten rouwen om een huisdier het beste ‘medicijn’. Het maakt hen veerkrachtiger om later met andere verlieservaringen overweg te kunnen.

Ik deel mijn ervaring als uitnodiging en inspiratie om ruimte te maken voor verdriet en rouw als een huisdier sterft. En je vindt hier ook praktische tips. Want simpel is het niet, kinderen vertellen dat poes/hond/konijn/… voor altijd weg is. >>


Read More

Op de boekenplank: 'Niet zomaar' van Tante Lies

Op de boekenplank: 'Niet zomaar' van Tante Lies

‘Niet zomaar’ is het waargebeurde verhaal van een tante die haar metekind verliest. Niels, de oogappel van Tante Lies, slaapt na een fijne dag bij oma en opa in. Voor altijd. Tante Lies blijft verweesd achter. Zonder Niels. Met honderdduizend vragen.

Het boek is haar relaas. Haar verdriet. Haar rouwproces vormgegeven in woorden en tranen. Tegelijk is het een pleidooi om zorg te dragen voor kinderen en jongeren met een bijzondere gevoeligheid.

‘Niet zomaar’ kruipt onder je huid. Zet je aan het denken. Soms heb je net zoveel vragen als Tante Lies. En eentje blijft branden: ‘Ik mis Niels. Mag het?’ >>

Read More